Jesteśmy najlepsi

Aktualności

Aenean sagittis mattis purus ut hendrerit. Mauris felis magna, cursus in venenatis ac, vehicula eu massa. Quisque nunc velit, pulvinar nec iaculis id, scelerisque in diam. Sed ut turpis velit. Integer dictum urna iaculis vestibulum finibus. Etiam tempus dictum rhoncus. Nam vel semper eros. Ut molestie sit amet sapien vitae semper. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. 

11 września 2020

Nigdy nie przegrałem żadnej sprawy.

Zadzwoń do mnie: (+48) 733 888 178        

lub napisz:  adamkloszewski@o2.pl        

     magister prawa Adam Kłoszewski

Alienacja Rodzicielska jest przestępstwem

Stowarzyszenie Luka w Prawie

Dziennikarskie nagrywanie policjantów jest legalne

SARS-CoV-2 nie masz obowiązku zakrywania ust i nosa

Psychopacie nie można przypisać winy

Klauzula RODO

Crisis-Consulting.pl

Portal Podatkowy

Rzecznik Praw Obywatelskich

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Portal ZUSNPI

e-PUAP

e-Sąd

Urząd do Spraw Cudzoziemców

Prokuratura Krajowa

Doradca Prawny

SARS-CoV-2 odszkodowania za wymuszanie podporządkowania się niekonstytucyjnym przepisom rozporządzeń

Mój profil facebook'owy

COVID-STOP

DARMOWE PDF-Y

(KLIKNIJ)

Zgodnie z art. 3 pkt. 13 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. 2001 nr 62 poz. 627) ochrona środowiska oznacza podjęcie lub zaniechanie działań, umożliwiających zachowanie lub przywracanie równowagi przyrodniczej i polega w szczególności na:

  1. racjonalnym kształtowaniu środowiska i gospodarowaniu zasobami środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju,

  2. przeciwdziałaniu zanieczyszczeniom,

  3. przywracaniu elementów przyrodniczych do stanu właściwego.

W doktrynie przyjęto, że do przedmiotowej kategorii należą sprawy, których celem jest zachowanie lub przywrócenie równowagi przyrodniczej przez przeciwdziałanie lub zapobieganie szkodliwym wpływom na środowisko, powodującym jego zniszczenie, uszkodzenie, zanieczyszczenie i zmiany cech fizycznych lub charakteru elementów przyrodniczych, a także przez usuwanie skutków szkodliwych zmian w środowisku. Roszczenia w tych sprawach mogą polegać na żądaniu zakazania dalszych naruszeń, nakazania określonego zachowania się, naprawienia szkody, przywrócenia stanu poprzedniego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej.

Należy podnieść, iż ochrona środowiska naturalnego jest jednym z podstawowych zadań władz publicznych. Obowiązek chronienia środowiska wynika wprost z regulacji zawartych w Ustawie Zasadniczej. Na szczególne wyróżnienie zasługuje art. 74 ust. 4 Konstytucji RP (Dz. U. z 1997 r. nr 78 poz. 483  z późn. zm. ), zgodnie z którym władze publiczne wspierają działania obywateli na rzecz ochrony i poprawy stanu środowiska. Zarówno powyżej przytoczony przepis, jak i art. 74 ust. 3, który stanowi iż Każdy ma prawo do informacji o stanie i ochronie środowiska, wymuszają na ustawodawcy stworzenie odpowiednich warunków dla efektywnej realizacji postanowień ustawy zasadniczej. Polski prawodawca podjął się tego zadania, uchwalając dnia 3 października 2008 r. Ustawę o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2008 nr 199 poz. 1227 z późn. zm.). W obecnie istniejącym polskim systemie prawnym jest on podstawowym aktem prawnym regulującym możliwość udziału społeczeństwa w chronieniu środowiska naturalnego.

Do ochrony środowiska zobowiązana jest każda osoba, jak i powołane w tym celu liczne instytucje oraz organizacje o zasięgu krajowym, jak i międzynarodowym. W Polsce najważniejszych ustaleń dokonuje Ministerstwo Środowiska. Kontrolą przestrzegania przepisów z zakresu ochrony środowiska zajmują się Główny Inspektorat Ochrony Środowiska oraz Państwowa Inspekcja Ochrony Środowiska. Ocena stanu środowiska oraz raportowanie wyników z badań kontrolnych leży w granicach działalności między innymi Państwowej Rady Ochrony Przyrody. Z kolei Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej finansuje inwestycje, dzięki którym polskie standardy ochrony środowiska mają być dostosowane do wymogów Unii Europejskiej. Państwom członkowskim UE pomaga w polepszaniu stanu środowiska Europejska Agencja Środowiska (EEA). Stan środowiska na całym świecie monitoruje natomiast ONZ, która stworzyła do tego celu Program Środowiskowy Organizacji Narodów Zjednoczonych. Jeszcze inną organizacją, realizującą politykę ochrony środowiska jest Intergovernmental Panel on Climate Change, którego działania skupiają się wokół problemu wpływu człowieka na zmianę klimatu. Niezmiernie ważną rolę na płaszczyźnie ochrony środowiska naturalnego odrywają również liczne niezależne organizacje pozarządowe, takie jak Greenpeace, Fundacja WWF, Liga Ochrony Przyrody, Klub Gaja, Polski Klub Ekologiczny czy Fundacja Wspierania Inicjatyw Ekologicznych. Stan środowiska na całym świecie monitoruje ONZ.

Stowarzyszenie Luka w Prawie może wszcząć lub przystąpić do toczącego się już postępowania w sprawach o ochronę środowiska, bowiem jest organizacją ekologiczną w rozumieniu art. 3 pkt. 10 wyżej wskazanej ustawy, zgodnie z którym pod pojęciem organizacji ekologicznej rozumie się (…) organizację społeczną, której statutowym celem jest ochrona środowiska”. Organizacja społeczna jest zdefiniowana w przepisie art. 5 § 2 pkt. 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1960 r. nr 30 poz. 168 z późn. zm.), w myśl którego pod pojęciem organizacji społecznej należy rozumieć organizacje zawodowe, samorządowe, spółdzielcze, jak również i inne organizacje społeczne. W dalszej części k.p.a. ustanowione są uprawnienia organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym:

Art. 31. § 1. Organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem:

  1. wszczęcia postępowania,

  2. dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.

§ 2. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu. Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie.

§ 3. Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony.

§ 4. Organ administracji publicznej, wszczynając postępowanie w sprawie dotyczącej innej osoby, zawiadamia o tym organizację społeczną, jeżeli uzna, że może ona być zainteresowana udziałem w tym postępowaniu ze względu na swoje cele statutowe, i gdy przemawia za tym interes społeczny.

§ 5. Organizacja społeczna, która nie uczestniczy w postępowaniu na prawach strony, może za zgodą organu administracji publicznej przedstawić temu organowi swój pogląd w sprawie, wyrażony w uchwale lub oświadczeniu jej organu statutowego.

Co więcej, zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2005 r. (sygn. akt II OPS 4/05) (…) organizacja społeczna może na podstawie art. 33 par. 2 w zw. z art. 25 par. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) zgłosić udział w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania w sprawie dotyczącej interesu prawnego innej osoby.

Organizacja ekologiczna w postępowaniu administracyjnym jest szczególną formą organizacji społecznej. K. Gruszecki („Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Komentarz”, Wrocław 2009, s. 119) twierdzi, że Zestawiając postanowienia art. 3 pkt. 10 ustawy, art. 5 § 2 pkt 6 kpa i art. 44 ustawy można przyjąć, że organizacja ekologiczna, będąc rodzajem organizacji społecznej, jest podmiotem spełniającym następujące warunki:

  1. jest wyodrębniona organizacyjnie podmiot podejmujący działalność w omawianej dziedzinie, aby mógł być uznany za organizację ekologiczną, musi działać w określonych ramach organizacyjnych. Pojęciem tym nie mogą zostać objęte luźne grupy społeczne podejmujące działalność ad hoc;

  2. działa legalnie jest to podmiot funkcjonujący na podstawie przepisów prawa i w granicach przez nie określonych;

  3. prowadzi działalność w zakresie ochrony środowiska statut organizacji (lub inny akt założycielski) powinien w sposób niebudzący wątpliwości definiować cele przez nią realizowane, które z kolei będą określały granice przedmiotowe spraw pozostających w kręgu zainteresowania konkretnej organizacji.

Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko przyznaje organizacjom ekologicznym szerokie uprawnienia dotyczące ochrony środowiska:

Art. 44. 1. Organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony, jeżeli prowadzą działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania. Przepisu art. 31 uprawnienia organizacji społecznych § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

2. Organizacji ekologicznej służy prawo wniesienia odwołania od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa prowadzonym przez organ pierwszej instancji; wniesienie odwołania jest równoznaczne ze zgłoszeniem chęci uczestniczenia w takim postępowaniu. W postępowaniu odwoławczym organizacja uczestniczy na prawach strony.

3. Organizacji ekologicznej służy skarga do sądu administracyjnego od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa.

4. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji ekologicznej służy zażalenie.

 

Art. 45. 1. Organizacje ekologiczne (…) mogą współdziałać w dziedzinie ochrony środowiska z organami administracji.

4. Organy administracji mogą udzielać pomocy organizacjom ekologicznym w ich działalności w dziedzinie ochrony środowiska.

 

Stowarzyszenie Zwykłe Luka w Prawie uprawnione jest wiec m. in. do udziału w strategicznej ocenie oddziaływania na środowisko, przez którą należy rozumieć postępowanie w sprawie oceny oddziaływania skutków realizacji niektórych planów i programów na środowisko, stanowiące jeden z elementów postępowania prowadzącego do przyjęcia danego dokumentu. Postępowanie to jest przeprowadzane przez organ administracji publicznej opracowujący dany dokument lub inny podmiot niebędący organem administracji, jeżeli jest on właściwy do opracowania projektu danego dokumentu i powinno zostać zakończone jeszcze przed jego przyjęciem lub przedłożeniem do zatwierdzenia. Wszelkie kwestie związane z przeprowadzaniem strategicznych ocen oddziaływania na środowisko zostały uregulowane w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.). Wśród dokumentów wymagających przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko w pierwszej kolejności należy wymienić projekty:

  1. koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju tworzonej na podstawie art. 47 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) – dalej u.p.z.p.;

  2. studiów uwarunkowani i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy tworzonych na podstawie art. 9 u.p.z.p.;

  3. planów zagospodarowania przestrzennego gminy opracowywanych przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta na podstawie art. 15 u.p.z.p.;

  4. planów zagospodarowania przestrzennego województwa opracowywanych przez organy samorządu województwa na podstawie art. 38 u.p.z.p.;

  5. długofalowej strategii rozwoju regionalnego, opracowywanej na podstawie art. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz. 1206 z późn. zm.) – dalej u.n.p.r.;

  6. narodowej strategii rozwoju regionalnego, o której mowa w art. 7 u.n.p.r.

  7. aktów planowania o charakterze sektorowym takie jak polityki, strategie, plany lub programy w dziedzinie przemysłu, energetyki, transportu, telekomunikacji, gospodarki wodnej, gospodarki odpadami, leśnictwa, rolnictwa, rybołówstwa, turystyki i wykorzystywania terenu.

 

Dokumenty te, aby były objęte obowiązkiem przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, muszą spełniać jednocześnie dwa warunki. Po pierwsze muszą być opracowywane przez organy administracji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 9 u.o.o.ś., po drugie zaś muszą wyznaczać ramy dla później realizowanych przedsięwzięć, kwalifikowanych jako przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko.

Do dokumentów wymagających przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko u.o.o.ś. zaliczyła również dokumenty określone dość ogólnie jako inne niż ww. polityki, strategie, plany lub programy, których realizacja może spowodować znaczące oddziaływanie na obszar Natura 2000 (formy ochrony przyrody, które zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 z późn. zm.) – dalej u.o.p. obejmują obszary specjalnej ochrony ptaków i specjalne obszary ochrony siedlisk) jeżeli nie są one bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynikają z tej ochrony.

Powyższe wyliczenie nie stanowi wyczerpującego katalogu dokumentów wymagających poddania strategicznej ocenie oddziaływania na środowisko, albowiem ustawa stanowi, że przeprowadzenie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko jest wymagane także w przypadku projektów dokumentów, innych niż wyżej wymienione, jeżeli organ opracowujący projekt takiego dokumentu stwierdzi w uzgodnieniu z właściwym organem (Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska – przypadku dokumentów opracowywanych i zmienianych przez naczelne lub centralne organy administracji rządowej, regionalnym dyrektorem ochrony środowiska – w przypadku innych dokumentów, a także dyrektorem urzędu morskiego - w przypadku, gdy planowana realizacja danego dokumentu dotyczy obszarów morskich), że wyznaczają one ramy dla późniejszej realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko lub że realizacja postanowień tych dokumentów może spowodować znaczące oddziaływanie na środowisko.

Podkreślić należy również, że przeprowadzenie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko jest też wymagane w przypadku wprowadzania zmian do już przyjętych dokumentów, o których mowa wyżej.

Przedstawiony powyżej katalog projektów dokumentów objętych obowiązkiem przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko ma zatem charakter otwarty i odnosi się zarówno do dokumentów, których obowiązek opracowania występował w dacie wejścia w życie ustawy, jak i tych wprowadzanych w przyszłości. Ustalając zakres przedmiotowy tego obowiązku należy kierować się wyrażoną w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.) zasadą przezorności, zgodnie z którą, kto podejmuje działalność mogącą negatywnie oddziaływać na środowisko, jest obowiązany do zapobiegania temu oddziaływaniu. Jeżeli zatem w stosunku do projektu konkretnego dokumentu będzie zachodziła najmniejsza, nie dająca się usunąć wątpliwość związana z jego wpływem na środowisko, to strategiczna ocena oddziaływania na środowisko będzie musiała być przeprowadzona. Natomiast jeżeli takich zagrożeń nie będzie, nie będzie zachodziła również potrzeba przeprowadzania strategicznej oceny oddziaływania na środowisko.

Ustawa dopuszcza możliwość odstąpienia od obowiązkowej strategicznej oceny oddziaływania na środowisko dla wymienionych wyżej dokumentów planistycznych i dokumentów sektorowych. Organ zobowiązany do przeprowadzenia takiej oceny może to uczynić po uzgodnieniu z Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska – przypadku dokumentów opracowywanych i zmienianych przez naczelne lub centralne organy administracji rządowej, regionalnym dyrektorem ochrony środowiska – w przypadku innych dokumentów oraz dyrektorem urzędu morskiego - w przypadku, gdy planowana realizacja danego dokumentu dotyczy obszarów morskich, a także z Głównym Inspektorem Sanitarnym - w przypadku dokumentów opracowywanych i zmienianych przez naczelne lub centralne organy administracji rządowej, państwowym powiatowym inspektorem sanitarnym - w przypadku miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin państwowy oraz wojewódzkim inspektorem sanitarnym - w przypadku dokumentów innych niż wyżej wymienione.

Mówiąc o instytucji uzgodnienia, należy zwrócić uwagę na to, że obowiązek jej zastosowania nie został nałożony w stosunku do opracowywania projektu dokumentu, ale w odniesieniu do samego obowiązku przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. Oznacza to, że jeszcze przed przystąpieniem do opracowywania merytorycznych założeń dokumentu powinno być dokonane uzgodnienie co do konieczności przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. A samo uzgodnienie jako najdalej idąca forma współdziałania pomiędzy organami administracji wymaga osiągnięcia przez nie konsensusu. Organ opracowujący projekt dokumentu nie będzie więc mógł odstąpić od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli taką konieczność będzie widział organ współdziałający i odwrotnie, nie będzie mógł jej przeprowadzić, jeżeli taki obowiązek nie będzie wynikał ze stanowiska organu współdziałającego.
Odstąpienie od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko jest możliwe, jeżeli organ zobowiązany do jej przeprowadzenia uzna, że realizacja postanowień danego dokumentu nie spowoduje znaczącego oddziaływania na środowisko. W przypadku wymienionych wyżej dokumentów planistycznych, tj. koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, studiów uwarunkowani i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, planów zagospodarowania przestrzennego gminy, planów zagospodarowania przestrzennego województwa, długofalowej strategii rozwoju regionalnego oraz narodowej strategii rozwoju regionalnego odstąpienie od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko może dotyczyć wyłącznie projektów dokumentów stanowiących niewielkie modyfikacje przyjętych już dokumentów. Natomiast w przypadku wymienionych wyżej dokumentów sektorowych, odstąpienie to może dotyczyć wyłącznie projektów dokumentów stanowiących niewielkie modyfikacje przyjętych dokumentów lub projektów dokumentów dotyczących obszarów w granicach jednej gminy.

Mówiąc o instytucji uzgodnienia, należy zwrócić uwagę na to, że obowiązek jej zastosowania nie został nałożony w stosunku do opracowywania projektu dokumentu, ale w odniesieniu do samego obowiązku przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. Oznacza to, że jeszcze przed przystąpieniem do opracowywania merytorycznych założeń dokumentu powinno być dokonane uzgodnienie co do konieczności przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. A samo uzgodnienie jako najdalej idąca forma współdziałania pomiędzy organami administracji wymaga osiągnięcia przez nie konsensusu. Organ opracowujący projekt dokumentu nie będzie więc mógł odstąpić od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli taką konieczność będzie widział organ współdziałający i odwrotnie, nie będzie mógł jej przeprowadzić, jeżeli taki obowiązek nie będzie wynikał ze stanowiska organu współdziałającego.


Odstąpienie od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko jest możliwe, jeżeli organ zobowiązany do jej przeprowadzenia uzna, że realizacja postanowień danego dokumentu nie spowoduje znaczącego oddziaływania na środowisko. W przypadku wymienionych wyżej dokumentów planistycznych, tj. koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, studiów uwarunkowani i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, planów zagospodarowania przestrzennego gminy, planów zagospodarowania przestrzennego województwa, długofalowej strategii rozwoju regionalnego oraz narodowej strategii rozwoju regionalnego odstąpienie od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko może dotyczyć wyłącznie projektów dokumentów stanowiących niewielkie modyfikacje przyjętych już dokumentów. Natomiast w przypadku wymienionych wyżej dokumentów sektorowych, odstąpienie to może dotyczyć wyłącznie projektów dokumentów stanowiących niewielkie modyfikacje przyjętych dokumentów lub projektów dokumentów dotyczących obszarów w granicach jednej gminy.

 

 

OCHRONA ŚRODOWISKA
17 sierpnia 2020